Home Onze Technologieën Microsoft Power Platform API-koppelingen Diensten · Maatwerk Blogs Over Plan kennismaking

Bring Your Own MCP: je eigen systemen als agent-tool

← Alle blogs
Copilot Studio · Bijgewerkt op · 5 min leestijd

Bring Your Own MCP: je eigen systemen als agent-tool

Maarten
Eigenaar Fluentics
Bring Your Own MCP: een eigen systeem wordt eenmalig geregistreerd en daarna door meerdere agents gebruikt

Met Bring Your Own MCP koppel je je eigen bedrijfssystemen aan het agent-ecosysteem van Microsoft. Je registreert je MCP-server eenmalig, waarna agents in Copilot Studio er gebruik van kunnen maken, met je eigen beheer en goedkeuring eromheen. Zo hoeft niet elk systeem opnieuw een maatwerkintegratie te krijgen.

Microsoft kondigde dit begin juli aan in de Dataverse-update van juli 2026, samen met een catalogus van kant-en-klare MCP-servers en een certificeringsroute voor partners. We zetten op een rij wat er verandert.

Wat is Bring Your Own MCP?

MCP (Model Context Protocol) is de open standaard waarmee een AI-agent ontdekt welk gereedschap er is en hoe hij het gebruikt. Tot nu toe lag de nadruk op servers die Microsoft of andere leveranciers aanbieden, bijvoorbeeld voor Dataverse.

Bring Your Own MCP draait het om. Heb je een eigen systeem, een intern proces of een API die alleen bij jullie bestaat? Dan registreer je dat zelf als MCP-server, en vanaf dat moment is het beschikbaar als gereedschap voor je agents. Denk aan een branchespecifiek pakket, een zelfgebouwde applicatie of een interne workflow die nergens anders bestaat.

Het sleutelwoord is eenmalig. Je registreert de MCP één keer, onder de controle van je organisatie, en daarna kunnen agents erop bouwen. Je maakt de koppeling dus niet per agent opnieuw.

Waarom is dit belangrijk?

De meeste organisaties hebben een handvol systemen die niemand anders heeft. Precies die systemen bevatten vaak de gegevens waar collega’s dagelijks vragen over stellen. Zonder MCP betekende dat: per agent een eigen integratie bouwen en onderhouden.

Met Bring Your Own MCP verschuift dat naar een model dat je kent van connectoren. Je maakt de koppeling één keer goed, en gebruikt hem daarna overal. Voegt de server later een nieuwe tool toe, dan zien je agents die automatisch, zonder dat jij iets hoeft bij te werken.

Bring Your Own MCP vergeleken met losse integraties: één geregistreerde MCP-server voor alle agents in Copilot Studio in plaats van een integratie per agent
Je maakt de koppeling één keer goed onder bedrijfscontroles, en al je agents kunnen erop bouwen.

De MCP-catalogus: 60+ kant-en-klare servers

Naast je eigen servers is er nu ook een catalogus met meer dan 60 kant-en-klare MCP-servers voor bekende zakelijke systemen. Die catalogus werkt native samen met Copilot Studio, Azure AI Foundry en andere MCP-compatibele clients.

De gedachte erachter: begin snel met wat er al is, en bouw alleen zelf wat echt uniek is. De Dataverse MCP-server hoort tot die standaardset en wordt vandaag al ondersteund in Copilot Studio en Azure AI Foundry. Over die server schreven we eerder een aparte blog.

MCP-certificering voor partners

Bouw je als leverancier zelf een MCP-server, dan is er nu een certificeringsroute. Kort samengevat komt het hierop neer:

  1. Stel een certificeringspakket samen: een MCP-manifest met de endpoint-URL, een Tools JSON-bestand en authenticatie via Key Vault.
  2. Kies het certificeringstype Apps and Agents for M365 and Copilot.
  3. Dien het in via Partner Center, voor publicatie in Copilot Studio en Azure AI Foundry.

Voor klanten is dat prettig: een gecertificeerde MCP is makkelijker te vinden en te beoordelen, en geeft een signaal dat de leverancier de zaken rond beveiliging, beheer en inzicht op orde heeft.

Wat betekent dit voor je beheer?

Dit is het deel dat vaak vergeten wordt, en juist het belangrijkste. Je eigen MCP registreren gebeurt onder bedrijfscontroles: er is beheerdersgoedkeuring en je houdt zicht op wat er is aangesloten.

Omdat toegang tot MCP-servers in Copilot Studio via Power Platform connectoren loopt, gelden je bestaande databeleidsregels (DLP) en de Advanced Connector Policies gewoon door. Je krijgt dus geen apart, los beheerdomein erbij: dezelfde knoppen bepalen wat een agent via MCP mag bereiken.

Wanneer zet je dit in?

Bring Your Own MCP is interessant zodra collega’s vragen stellen over data die in een eigen systeem staat, en je die vragen niet vooraf kunt bedenken. Kun je het proces wél helemaal uittekenen, dan is een gewone koppeling met Power Automate vaak simpeler en goedkoper.

Een verstandige volgorde: begin met de catalogus, kijk of het systeem dat je nodig hebt er al tussen staat, en bouw pas een eigen MCP-server als het echt iets is dat alleen bij jullie bestaat. Zorg dat je beheer vanaf dag één meekijkt, niet pas als er tien agents draaien.

Beslisboom voor Bring Your Own MCP: eerst de MCP-catalogus, dan een gewone Power Automate-koppeling, pas daarna een eigen MCP-server
Bouw alleen een eigen MCP-server voor wat echt alleen bij jullie bestaat.

Veelgestelde vragen

Vervangt Bring Your Own MCP mijn bestaande koppelingen?

Nee. Onder een MCP-server zit gewoon een API of een systeem. MCP maakt dat bruikbaar voor agents, maar je vaste, voorspelbare processen blijf je met gewone koppelingen doen.

Heb ik ontwikkelaars nodig?

Voor het aansluiten van een bestaande server uit de catalogus niet per se. Een eigen MCP-server bouwen en registreren is wel echt ontwikkelwerk, inclusief authenticatie en een manifest.

Blijft mijn data binnen mijn eigen beheer?

Je registreert de MCP onder bedrijfscontroles, met beheerdersgoedkeuring, en de toegang loopt via connectoren waar je DLP-beleid op geldt. Je bepaalt dus zelf wat een agent mag zien.

Wat is het verschil met een custom connector?

Een custom connector maak je voor een flow of app die jij programmeert. Een MCP-server beschrijft het gereedschap zo dat een agent zelf kan kiezen wanneer hij het inzet.

Benieuwd welke van jullie systemen zich lenen voor een agent, en wat je beter gewoon koppelt? Neem gerust contact op, dan denken we mee.

Vragen over dit onderwerp?

Plan een kennismaking →